Posted by: bazmewafa | 05/30/2014

જીવનના હકારની કવિતા – અંકિત ત્રિવેદી

જીવનના હકારની કવિતા – અંકિત ત્રિવેદી

 

પ્રેમનો મેડીકલેમ…

અમે ન્યાલ થઈ ગયા

લઈને તમારું નામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા
દ્વિધા મટી તમામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા
શોધીને એક મુકામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા
છોડીને દોડધામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા
ડહાપણને રામ રામ! અમે ન્યાલ થઈ ગયા
દીવાનગી સલામ! અમે ન્યાલ થઈ ગયા
યુગ યુગની આ તરસનો હવે અંત આવશે
તેઓ ધરે છે જામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા
છેવટનાં બંધનોથીય મુક્તિ મળી ગઈ
ના કોઈ નામઠામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા
છે ઓર સાદગીમાં હવે ઠાઠ આપણો
ત્યાગીને સૌ દમામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા
સોંપી હવે તો દિલની મતા એમને ‘અદમ’
માગી લીધો વિરામ, અમે ન્યાલ થઈ ગયા
‘અદમ’ ટંકારવી
નામ વ્યક્તિનું હોય કે ઈશ્વરનું. આપણા એકાંતમાં ગુંજે ત્યારે આનંદનો અબિલગુલાલ ઊડવો જોઈએ! ગમતી વ્યક્તિના નામમાં એવું કશુંક છે જે જીવવાની જડીબુટ્ટી છે, શ્વાસનો વિશ્વાસ છે. આત્માની ટેકણલાકડી છે, પ્રેમનો મેડીકલેમ છે. જીવનમાં એક નામ તો એવું હોવું જ જોઈએ જેને જ્યારે ઉચ્ચારીએ ત્યારે ન્યાલ થઈ ગયાની અનુભૂતિ થાય!
એ નામ શોધવા માટે મહેનત નથી કરવાની હોતી! માંહ્યલામાં ઊતરવાનું હોય છે અને પછી નામ સ્વયમ્ મુકામ બની જાય છે! વ્યસ્તતાની વચ્ચે મસ્તતાને મઝા પડે છે! દોડધામ અટકી જાય છે. ડહાપણને સગપણ ફૂટે છે. દિવાનગીનો આભાર માનવાનું મન થાય છે. યુગયુગની તરસને આજે છીપાવવાની ઘડી આવી ગઈ છે કારણ કે ગમતી વ્યક્તિ સામેથી જામ ભરીને આવે છે. ગમતા નામનો મહિમા ખૂબ છે. ગમતા નામવાળી વ્યક્તિ સાથે કે પાસે ન હોય તે શક્ય છે પણ આપણી નજીક હોય તેનો આનંદ જુદો જ છે! નામ શબ્દનો અક્ષરફેર કરીએ તો મના થાય છે. જે નામમાં આરૃઢ છે તે કોઈની મનાથી ડરતો કે ટેવાતો નથી! એ તો બંધનોથી મુક્ત અને પોતાનાથી સંયુક્ત છે!
નામ એટલે ગમતી વ્યક્તિનું નામ… આકાર અને નિરાકાર વચ્ચેની નો-મેન્સ લેન્ડ! જેની ઉપર બે દેશમાંથી કોઈનો પણ અધિકાર નથી હોતો એવી જગ્યા! નામ લે છે એ શરીર અને જેનું નામ જીભ ઉપર છે એનું શરીર બંને એકબીજાના અબાધિત અને ઓતપ્રોત છે! સાદગી હવે સામેથી મળે છે! દમામ ત્યાગીને ફળે છે. દિલની સૌ માલમિલકત સોંપીને એનું નામ લઈને વિરામ કરીને ન્યાલ થવાના દિવસો છે!
ન્યાલ થવા માટે ‘નામરસ’નો મહિમા કવિએ ગાયો છે. નામ એટલે એવું નામ જે પ્રેમના કામમાં આવે માટે નથી લેવાતું! ભવોભવની છુપાયેલી ઓળખને તાદૃશ્ય-જીવંત કરવા માટે સહજ ભાવે જીવને ભાવે છે તે નામ છે. એનાથી ન્યાલ થવાની મઝાના અદકેરા આનંદની આ ગઝલ છે.
જીવનના હકારની આ કવિતા નામને અને પ્રેમને એકબીજામાં ઓતપ્રોત કરીને એકમેકને ન્યાલ કરે છે. સૂફી કવિ રૃમીના શબ્દો યાદ આવે છે… ‘એક દિવસ હું તને એટલું બધું ચાહીશ, એટલું બધું ચાહીશ કે તું મારી જીંદગી બની જશે…’ આપણે જીંદગીમાં છીએ પણ કોઈની જીંદગી બની જઈએ એની રાહ જોઈએ છીએ. જેવા છીએ તેવા અપનાવી લેવાની ક્ષણ પ્રેમનું સગપણ બને છે. અને પ્રેમીનું નામ આપણા જીવતરનું ‘અવતરણ’ બને છે.
અદમ ટંકારવી ગઝલના દમવાળા ઝણકારવી છે.
(સૌજન્ય:ગુજરાત સમાચાર 30મે2014)


Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

Categories

%d bloggers like this: