Posted by: bazmewafa | 04/07/2013

અબ્દુલ હમીદ‘અદમ’……પ્રકાશ પંડિત

અબ્દુલ હમીદ‘અદમ’……પ્રકાશ પંડિત

 4998_Adam-Aur-Unki-Shayari_m

‘અદમ’ કી ગઝલેં ભાષા તથા શૈલી કી દૃષ્ટિ સે ઉર્દૂ કી શ્રેષ્ઠ ગઝલેં હૈં ઔર તીવ્ર ભાવનાઓં કી દૃષ્ટિ સે બેમિસાલ ભી. અદમ કી અપની શૈલી હૈ, અપના રંગ હૈ, અપના તેવર હૈ. અપની ગ઼જ઼લોં મેં અપની બાત બડ઼ી શિદ્દત સે કહતે હૈં. યુવા વર્ગ ઉનકી શાયરી કે દીવાને રહે હૈં.

 

આપને અપને કુછ મિત્રોં કો વિશેષ રૂપ સે અપને યહાં નિમંત્રિત કિયા હૈ ઔર એક વિશેષ આકર્ષણ કે વશીભૂત લગભગ સબ કે સબ સમય સે કુછ પૂર્વ હી આ પધારે હૈં ઔર બડ઼ી બેચૈની સે બાર-બાર પૂછ રહે હૈં—વહ ક્યા હૈ ?

વહ—અર્થાત્ વહ માનવીય અતિથિ જિસકે સમ્માન મેં આપને ઇસ દાવત કા આયોજન કિયા ઔર જિસને વાયદા કિયા થા કિ ઠીક સાત બજે આપકે યહાઁ ઉપસ્થિત હો જાયેગા. લેકિન સાત કે સાઢ઼ે સાત, ફિર આઠ ઔર ફિર નૌ બજ જાતે રહે લેકિન આપકે અતિથિ કા કુછ ભી અતા-પતા નહીં હૈ. આપ પરેશાન હૈં. આપકે મિત્ર પરેશાન હૈં. મહફ઼િલ બર્ખ઼ાસ્ત હુઆ ચાહતી હૈ કિ એક દોહરે બદન કા વ્યક્તિ લડ઼ખડ઼ાતા-સંભલતા કમરે મેં પ્રવેશ કરતા હૈ ઔર મહફ઼િલ કે વાતાવરણ મેં ચારોં ‘પ્રશ્ન-ચિહ્ન’ સા લટકતા દેખકર બડ઼ી લાપરવાહી સે ઇતના ભર કહતા હૈ :

‘‘આખ઼િર પીના તો શરાબ હી થી. યહાં ક્યા ઔર વહાં ક્યા ? મેરે કુછ દોસ્ત મિલ ગયે થે ઔર રાસ્તે મેં શરાબ-ખ઼ાના થા.’’

આપકા યહ બે-તુકા અતિથિ આધુનિક-કાલ કા પ્રસિદ્ધ ગઝલ-ગો શાયર અબ્દુલ હમીદ ‘અદમ’ હૈ; ઔર શરાબખ઼ાના, જો હર જગહ ઉસકે રાસ્તે મેં આન પડ઼તા હૈ, ઉસકી પૂરી જ઼િન્દગી ઔર પૂરી શાયરી હૈ. યહીં સે શુરૂ હોતી હૈ ઔર યહીં પર ખ઼ત્મ હો જાતી હૈ.

ઉનકી શાયરી કે સમ્બન્ધ મેં તો ખ઼ૈર, મૈં જૈસે ચાહૂં બહસ કર સકતા હૂં ઔર આગે ચલકર કરૂંગા ભી, લેકિન ઉસકી જ઼િન્દગી કે બારે મેં મુઝે અધિકતર સુની-સુનાઈ બાતોં પર વિશ્વાસ કરના પડ઼ રહા હૈ. ઉદાહરણતઃ યહ કિ ઉસકા જન્મ જૂન 1909 ઈ. મેં તલવંડી, મૂસા-ખ઼ાં (સરહદ પ્રાન્ત, પાકિસ્તાન) મેં હુઆ. બાલ્ય ઔર યુવાવસ્થા કહાં વ્યતીત હુઈ, કુછ માલૂમ નહીં. શિક્ષા અલબત્તા બી.એ. તક હૈ. કુછ વર્ષ પૂર્વ એક ઇન્ડો-પાકિસ્તાન મુશાયરે કે સિલસિલે મેં વહ દિલ્લી આયા થા ઔર મૈં પત્ર-વ્યવહાર દ્વારા ઉસસે પહલે સે તૈ કર ચુકા થા કિ યહાં જી-ભર કર બાતેં હોંગી ઔર મૈં વહ સબ કુછ ઉસસે પૂછ લૂંગા જિસકી મુઝે ઇસ પુસ્તક કે લિએ આવશ્યકતા થી. લેકિન જબ મુશાયરે મેં તો ક્યા, વહ મુઝે કહીં દિલ્લી મેં ભી નજ઼ર ન આયા ઔર કેવલ ઉસ સમય ઉસકી ખ઼બર મિલી જબ વહ વાપસ કરાચી પહુંચ ચુકા થા તો મુશાયરે કે પ્રબંધકોં કે સાથ-સાથ મૈંને ભી સિર પીટ લિયા.

સુની-સુનાઈ બાતોં કે પ્રસંગ મેં હી મુઝે માલૂમ હુઆ કિ અપની નૌકરી કે સમ્બન્ધ મેં (‘અદમ’ પાકિસ્તાન સરકાર કે ઑડિટ એણ્ડ અકાઉંટ્સ વિભાગ મેં ગજ઼ેટિડ આફ઼ીસર હૈ) બહુત હોશિયાર ઔર જ઼િમ્મેદાર હૈ. યહ અલગ બાત હૈ કિ કિસી દિન યદિ ઉસકા દફ઼્તર જાને કો જી ન માને તો દફ઼્તર કે અન્ય કર્મચારી ઉસકા સારા કામ સ્વયં કર દેતે હૈં. કરાચી આને સે પૂર્વ વહ કાફ઼ી સમય તક રાવલપિંડી ઔર લાહૌર મેં ભી રહ ચુકા હૈ ઔર સ્વર્ગીય ‘અખ઼્તર’ શીરાની સે ઉસકી ગહરી છનતી થી. કારણ સમકાલીન શાયર હોને સે અધિક એક સાથ ઔર એક સમાન મદિરાપાન થા. દોનોં બેતહાશા પીતે થે ઔર બુરી તરહ બહકતે થે (‘થે’-ઇસલિએ કિ ‘અખ઼્તર’ અબ ઇસ સંસાર મેં નહીં હૈ). મદિરાપાન કે બાદ ઉનમેં કુછ ઇસ પ્રકાર કા સંવાદ હુઆ કરતા થા :

અખ઼્તર: તુમ નજ઼્મ કે બાદશાહ હો ‘અદમ’ !

અદમ: નહીં, તુમ નજ઼્મ કે બાદશાહ હો.

અખ઼્તર: મૈં કહતા હૂઁ તુમ હો.

અદમ: અરે નહીં ભાઈ, તુમ હો.

અખ઼્તર: તો ફિર તુમ ક્યા હો ?

અદમ: મૈં ગઝલ કા બાદશાહ હૂઁ.

ખ઼ૈર, ઉસ ‘અદમ’ મેં જો અપની શાયરી મેં નજ઼ર આતા હૈ ઔર ઉસ ‘અદમ’ મેં જિસે ઉસકે ઘનિષ્ટ મિત્ર જાનતે હૈં, રત્તી બરાબર ફ઼ર્ક઼ નહીં. અતઃ ઉસકે વ્યક્તિત્વ ઔર શાયરી કી ઇસ પ્રવૃત્તિ કા સમન્વય અપની સમસ્ત ત્રુટિયોં ઔર હીનતાઓં કે બાવુજૂદ ઉસ વિશેષ લક્ષણ કા સાધન બના જિસે આમ પરિભાષા મેં ‘શાયરાના ખ઼ુલૂસ’ યા ‘કાવ્યાત્મક-શુદ્ધહૃદયતા’ કહા જાતા હૈ. અર્થાત્ કવિ કા વહી બાત કહના જો માંગે-તાંગે કી ન હોકર ઉસકી અપની અનુભૂતિયોં સે ઉત્પન્ન હોતી હૈ ઔર સૈદ્ધાંતિક મતભેદ કે બાવજૂદ અપને-આપ મેં અપની મહાનતા મનવાને કી ક્ષમતા રખતી હૈ. એક શે’ર દેખિયે :

સાક઼ી મેં ખ઼ુલૂસ કી શિદ્દત કો1 દેખના

ફિર આ ગયા હૂં ગર્દિશે-દૌરાઁ કો2 ટાલકર

 

લેકિન શુદ્ધહૃદયતા માત્ર સે ભી બાત નહીં બનતી. શાયરી મેં બાત બનાને કે લિએ શુદહૃદયતા કે સાથ-સાથ ઔર ભી બહુત કુછ આવશ્યક હોતા હૈ કિ ‘ગર્દિશે-દૌરાં’ કો ટાલના ઉતના હી કઠિન બલ્કિ અસંભવ હૈ જિતના શાયર ને ઇસ શે’ર મેં સહલ બતાયા હૈ. અતએવ ક્રિયાત્મક જીવન કે પ્રતિ ઉદાસીનતા ઔર ચિન્તન કી કમી ને ઉસે અવસન્નતાવાદી બના દિયા ઔર ઉસને અપને ઇર્દ-ગિર્દ એક ચાર-દીવારી ખડ઼ી કર લી, જિસસે ન વહ સ્વયં બાહર નિકલના ચાહતા હૈ ઔર ન વહ ચાહતા હૈ કિ બાહર કી ગર્મ હવા ઉસ તક પહુંચે. લેકિન યહાં ફિર કિસી વ્યક્તિ કે ચાહને યા ન ચાહને કા પ્રશ્ન આ ખડ઼ા હોતા હૈ. ઔર ચૂંકિ કોઈ ચાહે કિતના બડ઼ા અવસન્નતાવાદી ક્યોં ન હો આખિર કો મનુષ્ય હોતા હૈ ઔર મનુષ્ય ચાહે અપને ગર્દ કિતની ઊઁચી ઔર મજ઼બૂત દીવારેં ખડ઼ી કર લે, બાહર કી સર્દી-ગર્મી ઉસે ઢૂઁઢ઼ હી લેતી હૈ, અતઃ જબ ‘અદમ’ ઢૂઁઢ઼ લિયા જાતા હૈ તો બેબસી કે સાથ હી, ચૌંકને પર અવશ્ય મજબૂર હો જાતા હૈ :

કભી-કભી તો મુઝે ભી ખ઼યાલ આતા હૈ

કિ અપની સૂરતે-હાલાત3 પર નિગાહ કરૂં

ઔર જબ વહ ઉસી શુદ્ધહૃદયતા કે સાથ ‘સૂરતે-હાલાત પર નિગાહ’ કરતા હૈ તો ઉસકે ક઼લમ સે :

 

1. આધિક્ય કો 2. સંસાર-ચક્ર 3. સ્થિતિ

 

યે અક઼્લ કે સહમે હુએ બીમાર ઇરાદે

ક્યા ચારા-એ-નાસાજ઼ી-એ-હાલાત1 કરેંગે.

 

ઐસે શે’ર નિકલને લગતે હૈં ઔર કભી-કભી તો વહ ‘સૂરતે-હાલાત’ ઔર ‘નાસાજ઼ી-એ-હાલાત’ પર સોચતે-સોચતે મદિરા-સ્તુતિ કી સીમા સે નિકલ કર એકદમ વિચારક ઔર દાર્શનિક બન જાતા હૈ :

 

દૂસરોં સે બહુત આસાન હૈ મિલના સાક઼ી

અપની હસ્તી સે મુલાક઼ાત બડ઼ી મુશ્કિલ હૈ

ઔર

જ઼હને-ફ઼િતરત મેં2 થીં જિતની નાકુશૂદા3 ઉલ્ઝનેં

એક મર્કજ઼ પર4 સિમટ આઈં તો ઇન્સાઁ બન ગઈં

 

લેકિન ઐસે શે’રોં કી ઉસકે યહાં અધિક સંખ્યા નહીં હૈ. અધિક સંખ્યા ઉન્હીં શે’રોં કી હૈ જિનમેં શાયર કો ‘સૂરતે-હાલાત’ પર વિચાર કરને સે ભય લગતા હૈ ઔર યદિ વહ વિચાર કરતા ભી હૈ તો યહ કહકર ચુપ હો જાતા હૈ

:

અભી હવાદિસે-દૌરાં પે5 કૌન ગ઼ૌર કરે

અભી તો મહફ઼િલે-હસ્તી6 શરાબખ઼ાના હૈ

 

ઔર યોં આધુનિક ઉર્દૂ શાયરી કા યહ મદ્યપ ઔર મતવાલા શાયર ઉસી માર્ગ પર ભટકતા નજ઼ર આતા હૈ જિસે સદિયોં પહલે ઉમર ખ઼ય્યામ ને તરાશા ઔર સમતલ કિયા થા ઔર જિસે પાર

1. દુખદ પરિસ્થિતિયોં કો દૂર કરને કા ઉપાય

2. પ્રકૃતિ કે મસ્તિષ્ક મેં

3. ન સુલઝને વાલી

4. કેન્દ્ર

5. સાંસારિક દુર્ઘટનાઓં પર

6. સંસાર-રૂપી મહફ઼િલ

 

કરકે આજ કે શાયર કહીં સે કહીં નિકલ ગયે હૈં.

રૌંદી હુઈ રાહ પર ‘અદમ’ કે ભટકને કી બાત મૈંને પૂરી જ઼િમ્મેદારી કે સાથ કહી હૈ, હાલાંકિ મૈં જાનતા હૂઁ કિ અપની કાવ્યાત્મક-શુદ્ધહૃદયતા કે કારણ ‘અદમ’ મેરે ઇસ મત સે કભી સહમત નહીં હોગા ક્યોંકિ અપની મદિરા-સ્તુતિ કો ઉચિત ઔર ઉપયુક્ત સિદ્ધ કરને કે લિએ વહ બડ઼ે સુન્દર બહાને ગડ઼કર અપની અવસન્નતા પ્રવૃત્તિ કો કલ્પનાવાદ કે ખોલ મેં છુપા દેતા હૈ ઔર ઉસ સ્થિતિ મેં ઉસે પ્યાલે કી ખનક ખ઼ુદા કી આવાજ઼ માલૂમ હોને લગતી હૈ. ઉસકે વિચાર મેં તો મદિરા-પાન કે બિના બ્રહ્મજ્ઞાન તક નહીં હો સકતા :

પીતા હૂં હાદિસાત કે ઇર્ફ઼ાન કે1 લિએ

મૈ એક તજજ઼િયા2 હૈ ગ઼મે-રોજ઼ગાર કા3

 

ઔર યહ કેવલ જીવન કી આતૃપ્તિ હૈ જો ઉસે મધુશાલા કી ઓર લે જાતી હૈ :

 

મૈકદે કે4 મોડ઼ પર રુકતી હુઈ

મુદ્દતોં કી તિશ્નગી5 થી મૈં ન થા

 

ઇસ પ્રકાર કા એક ઔર દિલચસ્પ બહાના દેખિયે :-

 

વો હૌલનાક6 સિયાહી7 હૈ મુન્તશિર8 હર સૂ9

વુફ઼ૂરે-કર્બ સે10 કૌનેન11 ફડ઼ફડ઼ાતે હૈં

 

1. પરિચય યા જ્ઞાન કે

2. વિશ્લેષણ

3. સાંસારિક ગ઼મોં કા

4. મધુશાલા કે

5. પ્યાસ યા અતૃપ્તિ

6. ભયાનક

7. અંધકાર

8. ફૈલી હુઈ

9. ચારોં ઓર

10. પીડ઼ા કી1 તીવૃતા કે કારણ

11. દોનોં જહાન

 

કિ અબ તો ખ઼લ્ક઼ કે1 ઈમાન ડગમગાતે હૈં

તેરે જહાન મેં જબ તક કોઈ નિજ઼ામ2 નહીં

ફ઼કીર કે3 લિએ બાદાકશી4 હરામ નહીં

 

ઊપર કે શે’ર ‘અદમ’ કી એક નજ઼્મ ‘જવાજ઼’ (ઔચિત્ય) કે શે’ર હૈં. મૈંને ઇસ સંકલન મેં જાનબૂઝકર ‘અદમ’ કી કોઈ નજ઼્મ નહીં રખી—હાલાંકિ ઉસને સૌ સે અધિક નજ઼્મેં લિખી હૈં, ઔર ઉનકા બકાયદા સંગ્રહ ભી મૌજૂદ હૈ. કારણ એક તો યહ હૈ કિ ‘અદમ’ કી નજ઼્મેં, વાસ્તવિક ‘અદમ’ કો પ્રસ્તુત નહીં કરતીં ઔર દૂસરે અપને સ્વભાવ કે પ્રતિકૂલ પાકર સ્વયં ‘અદમ’ ને નજ઼્મેં લિખની છોડ઼ દી હૈં.

સ્વભાવ યા પ્રકૃતિ કી દૃષ્ટિ સે ‘અદમ’, જૈસા કિ મૈં પહલે ભી કહ ચુકા હૂં, ઉદાસીનતા-પ્રિય હૈ ઔર ઇસલિએ વહ કિસી વિશેષ જીવન-સિદ્ધાંત યા દૃષ્ટિકોણ કા પક્ષપાતી નહીં. વહ આસ્તિક ભી હૈ ઔર નાસ્તિક ભી. કભી મંજિલ પર પહુઁચને કે લિએ તડ઼પતા હૈ ઔર કભી મંજિલ પર પહુંચાને વાલે પથ-પ્રદર્શક કો કોસતા હૈ. આહોં-આંસુઓં કા યહ સંસાર ક્ષણ-ભર કે લિએ ઉસકી દૃષ્ટિ અપની ઓર ખીંચતા હૈ, લેકિન દૂસરે હી ક્ષણ મેં વહ ઇસ તૂફ઼ાની સંસાર સે ભાગકર મધુશાલા કી શરણ મેં ચલા જાતા હૈ. ઔર જબ કોઈ મુક્તિ-માર્ગ નહીં મિલતા તો અચ્છે-બુરે તમામ નૈતિક સિદ્ધાંતોં કો તોડ઼તા હુઆ સંકીર્ણતાવાદી હો જાતા હૈ. પ્રત્યક્ષ હૈ આજ કે યુગ મેં જબકિ ઉર્દૂ નજ઼્મ વિષય, કલા ઇત્યાદિ હર દૃષ્ટિ સે ઉન્નતિ કે

 

1. દુનિયા કે

2. વ્યવસ્થા

3. સેવક કે

4. મદિરા-પાન

 

શિખર પર પહુંચ ચુકી હૈ, વહ ગિરગિટ કી તરહ પ્રતિક્ષણ રંગ બદલને વાલે શાયર કો પ્રશંસા કા પાત્ર નહીં બના સકતી. ગઝલ ચૂંકિ અબ ભી બહુત-સોં કો બખ઼્શ દેતી હૈ ઔર કેવલ :

 

(1) મૈં, મૈખ઼ાના, રિંદ, જ઼ાહિદ, શૈખ઼, નાસેહ

(2) તૂફ઼ાન, કશ્તી, નાખ઼ુદા

(3) રાહનુમા, રાહજ઼ન, મંજ઼િલ

(4) હશ્ર, ફ઼ર્દે-અમલ, કાતિબે-અમલ, ખ઼ુદા કો ચૌકોને મેં ચક્કર કાટને વાલોં કો ભી આશ્રય દે દેતી હૈ, અતએવ ‘અદમ’ મેં સ્વભાવવશ સ્થાયી રૂપ સે ગઝલ કા દામન થામ લિયા હૈ.

 

‘અદમ’ કી ગઝલેં ભાષા તથા શૈલી કી દૃષ્ટિ સે ઇસ કાલ કી શ્રેષ્ઠ ગઝલેં હૈં ઔર તીવ્ર-ભાવનાઓં કી દૃષ્ટિ સે તો ઐસી બેપનાહ કિ સૈદ્ધાંતિક મતભેદ હોને પર ભી કુછ દેર કે લિએ હમ સૈદ્ધાંતિક મતભેદ કો સ્થગિત કરને પર વિવશ હો જાતે હૈં.

 

મૈં મયક઼દે કી રાહ સે હોકર ગુજ઼ર ગયા

વર્ના સફ઼ર હયાત કા કાફ઼ી તવીલ થા

 

ખ઼ાલી હૈ અભી જામ, મૈં કુછ સોચ રહા હૂં.

એ ગર્દિશે-અય્યામ1, મૈં કુછ સોચ રહા હૂં..

સાક઼ી તુઝે ઇક થોડ઼ી-સી તકલીફ઼ તો હોગી.

સાગ઼ર કો જ઼રા થામ, મૈં કુછ સોચ રહા હૂં..

પહલે બડ઼ી રગ઼બત2 થી તેરે નામ સે મુઝ કો.

અબ સુન કે તેરા નામ, મૈં કુછ સોચ રહા હૂં..

ઇદરાક3 અભી પૂરા તઆ઼વુન4 નહીં કરતા.

દે બાદા-એ-ગુલફ઼ામ5, મૈં કુછ સોચ રહા હૂં..

હલ કુછ તો નિકલ આએગા હાલાત કી જિદ કા.

ઐ કસરતે-આલામ6, મૈં કુછ સોચ રહા હૂં..

* * * *

હમને હસરતોં કે દાગ઼ આંસુઓં સે ધો લિએ.

આપકી ખ઼ુશી હુજૂર, બોલિયે ન બોલિયે..

ક્યા હસીન ખ઼ાર7 થે જો મેરી નિગાહ ને.

સાદગી સે બારહા8 રૂહ મેં ચુભો લિયે..

જ઼િન્દગી કા રાસ્તા કાટના હી થા ‘અદમ’.

જાગ ઉઠે તો ચલ દિયે, થક ગયે તો સો લિયે..

 

1. સમય કે ચક્કર

2. લગાવ

3. બુદ્ધિ 4.

સહયોગ 5.

પુષ્પવર્ણા મદિરા

6. ગ઼મોં કે આધિક્ય

7. કાંટે

8. કઈ બાર

 

જો લોગ જાન-બૂઝકે નાદાન બન ગયે.

મેરા ખ઼યાલ હૈ કિ વો ઇન્સાન બન ગયે..

હમ હશ્ર મેં1 ગયે થે મગર કુછ ન પૂછિયે.

વો જાન-બૂઝકર વહાં અનજાન બન ગયે..

હંસતે હૈં હમકો દેખ કે અરબાબે-આગહી2.

હમ આપકે મિજાજ કી પહચાન બન ગયે..

મંજધાર તક પહુંચના તો હિમ્મત કી બાત થી.

સાહિલ કે આસ-પાસ હી તૂફ઼ાન બન ગયે..

ઇન્સાનિયત કી બાત તો ઇતની હૈ શેખ3 જી.

બદક઼િસ્મતી સે આપ ભી ઇન્સાન બન ગયે..

કાંટે થે ચંદ દામને-ફ઼િતરત મેં4 ઐ ‘અદમ’.

કુછ ફૂલ ઔર કુછ મેરે અરમાન બન ગયે..

* * * *

આરજ઼ૂઓં કે ખ઼્વાબ ક્યા દેંગે ?

ખ઼ૂબસૂરત સરાબ5 ક્યા દેંગે ?

કુછ કિયા હી નહીં જવાની મેં.

હશ્ર કે દિન હિસાબ ક્યા દેંગે ?

જીને વાલે તો ખ઼ૈર બેબસ હૈં.

મરને વાલે હિસાબ ક્યા દેંગે..

* * * *

 

1. પ્રલય મેં (જહાઁ ઇસ્લામી મત કે અનુસાર મનુષ્ય કે કર્મોં કા ફૈસલા હોગા)

2. બુદ્ધિ-જીવી

3. ધર્મોપદેશક

4. પ્રકૃતિ કે દામન મેં

5. મરીચિકા

 

રિંદ ઔર તર્કે-ખ઼રાબાત1, બડ઼ી મુશ્કિલ હૈ.

શૈખ઼ સાહબ યે કરામાત બડ઼ી મુશ્કિલ હૈ..

આપ અગર બાત પે કુછ ગ઼ૌર કરેં બન્દા-નવાજ઼.

બાત આસાન નહીં, બાત બડ઼ી મુશ્કિલ હૈ..

લાઇયે કૂજ઼ા-એ-સહબા2 કિ કુદૂરત3 ધોલેં.

બેવુજ઼ૂ હમ સે મુનાજાત4, બડ઼ી મુશ્કિલ હૈ..

દૂસરોં સે બહુત આસાન હૈ મિલના સાક઼ી.

અપની હસ્તી સે મુલાક઼ાત બડ઼ી મુશ્કિલ હૈ..

ગો હર ઇક રાત હૈ તકલીફ઼ સે લબરેજ઼ ‘અદમ’.

લોગ કહતે હૈં કિ ઇક રાત બડ઼ી મુશ્કિલ હૈ..

* * * *

તેરી આંખોં પે ઇશારોં કા ગુમાં5 હોતા હૈ.

નૌતરાશીદા6 સિતારોં કા ગુમાં હોતા હૈ..

બાજ઼ ઔક઼ાત તસવ્વુર કે7 હસીં લમ્હોં મેં8.

દિલ કી આહટ પે નિગારોં કા9 ગુમાં હોતા હૈ..

આંખ ઉઠતી હૈ જિધર અહદે-જવાની મેં10 ‘અદમ’.

મહજબીનોં કી11 ક઼તારોં કા ગુમાં હોતા હૈ.

* * * *

 

1. મદ્યપાન છોડ઼ના

2. શરાબ કા પ્યાલા

3. મનોમાલિન્ય

4. પ્રાર્થના

5. ભ્રમ

6. નએ તરાશે હુએ

7. કલ્પના કે

8. ક્ષણોં મેં

9. સુન્દરિયોં કા

10 યૌવન-કાલ મેં

11. (ચાઁદ જૈસે મુખડ઼ે વાલી) સુન્દરિયોં કી.

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: