Posted by: bazmewafa | 02/25/2013

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું—13 કવિ મિત્રો(તરહી કલમી મુશાયરો- ફેબ્રુઆરી2013)

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું—13 કવિ મિત્રો

 

તરહી કલમી મુશાયરો- ફેબ્રુઆરી2013

તહરી પંક્તિ : કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું !

છંદ : ગાગાલગા ગાગાલગા ગાગાલગા લગા 

24 ફેબ્રુઆરી1968નાં મજકૂર પંક્તિપર થયેલા મુશાયરાની વિગતા માટે નીચેની લીંક પર કલીક કરો:

https://bazmewafa.wordpress.com/2013/02/25/jambusarno-mast-mushayro__bazmevafaa/

[1]

 

જે કાલે ચમન હતું ‌‌‌—-મેહૂલ પટેલ – ઈશ

 

તાકી રહ્યા’તા ફૂલ સૌ , જોતું ગગન હતું

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું !

 

મોડા પડ્યા બાકી તો હું દઈ દેત આપને

મારી કને જે પ્રેમનું સુંદર રતન હતું !

 

કાબા અને કાશી તમે ખુંદી વળ્યા મગર,

જે કંઈ હતું મોઘમ એ તો ખુદમાં દફન હતું !

 

સંસાર નો નિયમ સતત લાગુ થયા કરે

વેરાન વન છે આજ જે કાલે ચમન હતું !

 

બચપન વીત્યું રાંદેરની એવી ગલીમાં જ્યાં

અલ્લાના ઘરની બાજુમાં ‘ઇશ’નું સદન હતું

 

[2]

રણ પણ ચમન હતું —-“ભાવ” ભાવિન ગોપાણી

 

કોના પ્રતાપે એમના તન પર કફન હતું ?

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું .

 

કોનું વિચારોમાં સતત આવાગમન હતું ?

કોના ઈશારે લાગતું રણ પણ ચમન હતું ?

 

નાજુક હતાં પણ કંટકો વચ્ચે ટકી ગયા ,

ફૂલોનું કોણે એટલું રાખ્યું જતન હતું ?

 

બેસી વિચારી જોયુ તો મુશ્કેલ લાગતું ,

ખૂંદી વળ્યા તો કેટલું ટૂંકું ગગન હતું ?

 

આ દર્દની તો એમને આદત પડી નહી ,

લાંબા સમયથી જેમનું જખ્મી બદન હતું .

 

પરદેશના અનુભવ પછી સમજાઈ જાય છે ,

ભાષા હતી શું મારી ?શું મારું વતન હતું ?

 

આખાં જીવનની ભક્તિ ને શ્રધ્ધાનું ફળ હતું ,

શબરીને ઘર શ્રીરામજીનું આગમન હતું …

 

 

[3]

લથબથ કફન હતું — મેહુલ એ. ભટ્ટ

 

આંખોની સામે રક્તથી લથબથ કફન હતું,

માનવરૂપી એ દૈત્યોનું ધનમાં જ મન હતું !

 

થઇ છે ખુવારી બેઉ પક્ષે વ્યર્થમાં જ તો

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું ?

 

રસ્તા ઘણાં એનાં સુધી પ્હોંચી જવા હતા,

પણ એકબીજા સાથે ક્યાં કૈં સંકલન હતું ?

 

તપ-ધ્યાન-જપથી ડામતી વખતે જ જ્ઞાન થ્યું,

ઈચ્છાનું ઈચ્છામાં જ તો સાચું શમન હતું !

 

આવ્યા’તા મળવા જો એ આંખોમાં દમામ લઇ,

તો પાંપણે દડતું’તું એ કોનું નમન હતું ?

[4]

મારૂં કફન હતું —–ડૉ.મહેશ રાવલ

 

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું

કોના સ્મરણનું મૌનમાં આવાગમન હતું

 

એણે કહ્યું’તું, ફૂલ મારો તીવ્ર શોખ છે

બસ ત્યારથી આખો ચમન,મારૂં વતન હતું

 

એની ઉદાસી આમ તો પળવાર હોય છે

પણ આજ લાગ્યું કે,ઘણું લાંબું મનન હતું !

 

રાખું નહીં ખુલ્લી હથેળી તો, કરૂં ય શું ?

મતલબપરસ્તોની સભા મધ્યે ગમન હતું

 

સહુ સાચવી ચાલ્યા ગયા વે’વાર શોકનો

એ ક્યાં ખબર છે કોઇને, શેનું પતન હતું !

 

વિખરાઇ જાશે ડાઘુઓ, જઇ એમને કહો

મારી મરણમૂડી ફકત, મારૂં કફન હતું !

 

આધાર પણ પામ્યા નથી બીજો કશો ‘મહેશ’

બસ એક આ ધરતી અને બીજું, ગગન હતું

 

 

[5]

હસતું વદન હતું — ભાવેશ શાહ

 

ગુનગુન થતાં એ હોઠ પર કોનું કવન હતું,

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું.

 

બળબળ થતાં મધ્યાહને વાયો’તો વાયરો,

દ્વારે કો પરિચિત માવઠાંનું આગમન હતું.

 

પળવાર માટે વાદળી ઢાંકે છે સુર્યને,

પળવાર એનાં પ્રેમનું એ સંવનન હતું,

 

કાં ભરબજારે એ ઉડાડે રોજ ઓઢણી,

શાયદ તખલ્લુસ પ્રેમનું “પાગલ પવન” હતું.

 

એ આપણા રિશ્તાનું વર્ણન ટૂંકમાં હતું.

“ઉગ્યા સુમન, ખીલ્યા સુમન, મહેકતું સુમન” હતું.

 

[6]

 ઝળહળ સદન હતું –ચિરાગ ઝા “ઝાઝી”

 

કોના વિચારે એમનું, હસતું વદન હતું!,

એ કોણ છે, મનમાં કહો, જેનું મનન હતું.

 

કોઈ હવે તો આવશે, હૈયું કહે મને!

ગુંજન હતું, એ બાગમાં, રમતું સુમન હતું.

 

ને આગમનની રાહમાં વરસો ગયા નહીં,

ખંડેર જેવું લાગતું, ઝળહળ સદન હતું.

 

કોઈ મને મળતું નથી, હું દૂર ક્યાં હતો,

આ વાતનું દુઃખ આટલું, મારું ચમન હતું .

 

જે આંખથી જોયું લખ્યું, આખા નગર વિષે,

વરસો પછી લોકો કહે સાચું કથન હતું.

 

ધુમ્મસ હતું ચારેતરફ, યાદો ય ધૂંધળી,

કોના વિચારે આટલું,  ધીમું રૂદન હતું!

 

[7]

 

એ દરિયાનું મન હતું —- સ્પર્શ – મોહસીન મીર

 

કૂદી પડી ધરતી અને ઝૂક્યુ ગગન હતું

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું

 

એ નાવ એની લાગણી સમજી શકી નહિં

મજધારમાં ઉછળ્યું’તુ એ દરિયાનું મન હતું

 

આખુ જીવન રંગીનીઓ બાથે ભરી ફર્યા

ને અંત ટાણે દેહ પર ધોળુ કફન હતું

 

નાહક રડી પસ્તાય છે નાદાન પાંપણો

નીચે પડ્યુ એ આંખનું મોંઘુ રતન હતું

 

ત્યાં મૂળિયેથી વેદનાઓ ઘર કરી ગઇ

કુમળી વયે જ્યાં જ્યાં સમજનું આગમન હતું

 

જોવી છે મારે એમના સંઘર્ષની શકલ

જેના લલાટે જન્મથી અંકિત પતન હતું

 

છે વ્હેમ એવુ ભૂત જે વળગે સબંધને

શું કામ કાઢ્યુ બહાર ? એ ભીતર દફન હતું

 

એથી ખૂદાએ ફેરવ્યો છે હાથ કાગળે

તપ ‘સ્પર્શ’ નું સંવેદના માટે સઘન હતું

 

[8]

 ભીનું ગગન હતું — પ્રશાંત સોમાણી

આ સાંજ ખીલી આંગણે, ભીનું ગગન હતું,

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું.

 

અંતર મહી પ્રેમાળ ગંગા જેમ શુધ્ધ તું,

તારા થકી મંદિર સમું મારું ભવન હતું.

 

ઓ ચાંદ, તારી રાહ હું જોતો દશે દિશા,

મારા પ્રણય જીવન માં તારું આગમન હતું.

 

મેં સાચવી છે યાદ તારી બંધ આંખમાં,

આ પાંપણો ભીતર સદા તારું સપન હતું.

 

આ જિંદગીનું સત્ય જળ જેવું પ્રશાંત છે,

આંસું હતા આંખે ને હાથે આચમન હતું.

 

[9]

 

માથે ગગન હતું —-ટેરેન્સ જાની “સાહેબ”

 

પાણી ભરે જ્યાં ફૂલ પણ એવું બદન હતું

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું

 

જે મેળવી છે દાદ મેં મારા કવન ઉપર

સાચું કહું તો દોસ્ત એ મારું રુદન હતું

 

કેવા સ્થળે ખોવાયો તો હું આ જગત મહી

ચારે તરફ જ્યાં રણ અને માથે ગગન હતું

 

બે હોઠ ના મક્તા સુધી તે તો પહોંચી ગ્યું

તારા લીધે જે આંખ થી વહેતું સ્ખલન હતું

 

દેતો હતો જયારે ખુદા આ જગ ને દોલતો

“સાહેબ” ના હિસ્સા માં ત્યાં કેવળ સુખન હતું

[10]

 

એતો દહન હતું –સાગર કણસાગરા

 

રાધા સખી કે વાંસળી કોનું મનન હતું,

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું.

 

મુકતો ગયો તેથીજતો પામ્યો ફકીર જીવ,

લેતો ગયો જેકઈ અહી એતો દહન હતું.

 

સ્વતંત્રતાની જે લડાઈમાં ફના થયા,

તેઓને જીવનથી વધું વા’લું વતન હતું.

 

ફૂલો અને પર્વતને મેં માન્યા હતા સમાન,

મારી નજરને કોઈનું પણ ક્યાં વજન હતું.

 

ઉગતાજ ડામી દે નવોદિતોને આ સદી,

શબ્દોના પથનું રાજકારણ કઈ ગહન હતું,

 

તુંપણ જગતની નાની વાતોમાં ફસાઈ ગ્યો,

વિચારવા માટે અહી આખું ગગન હતું,

 

પૂછો નહી મારા તખલ્લુસના વિષય ઉપર,

એ રાખવા પાછળ ગરીબ કારણ ગહન હતું.

 

થઇ બંધ દેખાતી બધી ભૂલો ગરીબ ને,

કે એજ દિવસથી અમારું પણ પતન હતું.

 

[11]

 

દિલનું રૂદન હતું – જૈમિન ઠક્કર “પથિક”

 

ફૂલો ન સમજ્યા કે ન સમજ્યુ એ ગગન હતુ ,

કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતુ !

 

આવ્યો અનિલ ને લઇ ગયો મિજાજ ફૂલનો,

ત્યાં લગ ભ્રમરનું મોજથી આવાગમન હતું.

 

તારા પધાર્યા બાદ તો પામ્યો શુકન અને,

મંદિર થયુ છે આજ, જે મારું સદન હતુ.

 

તારી ગઝલ માપ્યા પછી સમજી શક્યો જરા,

શબ્દો સરળ પણ અર્થનું વર્તુળ ગહન હતુ.

 

હું પણ તને બોલી શક્યો ના, ને તુ પણ મને,

કેવું પ્રણયનું મૌન સાથે આગમન હતું !

 

જોતો રહ્યો સપના બધા હું રાત ભર અને

આંખો ખુલી ત્યાં સ્વપ્ન પર કેવળ કફન હતુ .

 

સૌ લાગણીઓ પારકી થઇ ગઇ છે ઓ સખા,

હા, હાથમાં છેલ્લે રહ્યુ દિલનું રૂદન હતું.

 

તારા નગર પાછો જરૂર આવીશ હું “પથિક”,

ત્યાં કોઇ જગ્યાએ હ્રદય મારું દફન હતું.

 

[12]

અશ્રુ વહન હતું—-એમ.જફર

ચારો તરફ ફેલાયલું કાંટાળ વન હતું.
તો પણ અમારી આંખમા રમતું ચમન હતું.

તેં પણ કરેલા વાર કંઈ કેટલા પ્રિયે,
હૈયું હતું અમ વજ્ર સમ, મન પણ ગગન હતું.

જ્યારે જરા ફાટી ગયા પાષાણ દર્દના,
આંખો તણી સરિતા મહીં અશ્રુ વહન હતું.

થોડી થઈ’તી છેડ ખાની આબરૂ તણી,
લંકા દહન ત્યાં તો થયું ,રાવણ પતન હતું.

હૉળી કરી તેં ક્યાં જફર ખીલેલ બાગમાં,
તારો હતો એ દેશ તો એનું વતન હતું.

[13]

ઈચ્છાનું હવન હતું—— કૌશલ સુથાર,મુદરડા

 

અત્તરથી મઘમઘ એમનું મોહક બદન હતું,
કોના વિચારે એમનું હસતું વદન હતું.

હું તો બધે આ સ્થૂળ દુનિયામાં ફર્યો છતાં
તારા હૃદય જેવું ક્યાં કૈં બીજે સદન હતું ?

જખ્મો, સ્મરણ, સ્વપ્નો બધાં ભેગા થયા હતા,
જાણે અધૂરી કોઈ ઈચ્છાનું હવન હતું.

નક્કી એ મારા ગામમાં આવ્યાં હશે,જુઓ,
તેથી જ તો આ મ્હેંકમાં ભારે વજન હતું.

ક્યાં કૈં કશું બચ્યું છે ‘કૌશલ’ જિંદગીમાં તો,
એની જ યાદોનું હવે મોઘમ કફન હતું.

Advertisements

પ્રતિસાદ આપો

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / બદલો )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / બદલો )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / બદલો )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / બદલો )

Connecting to %s

શ્રેણીઓ

%d bloggers like this: