Share this:

આકાર રહી જશે —રમેશ પારેખ

 

આખો મીચી દઉં તો સ્વપ્ન બહાર રહી જશે
પાંપણની માથે વેદનાનો ભાર રહી જશે

ચાલો હવાઓ, ખેરીયે પર્ણો પીળા પીળા
નહીતો સમયથી કામ છે, તકરાર રહી જશે

વિહંગને તો માળો મળી જાશે સાંજના
પણ બહાર નભનો ઘૂમતો વિસ્તાર રહી જશે

ઊડી જશે લીલાશ તો પર્ણો નહિ રહે
વુક્ષ તો માત્ર પર્ણના આકાર રહી જશે

આપ્યો છે લઈને પાછો સમયને દરેક શ્વાસ
એનો છતાં ય મારા પર ઉપકાર રહી જશે

તારી વિદાય જેમ સુરજ આથમી જશે
મારી ઉદાસ આંખ – શો અંધકાર રહી જશે