લગભગ હવે—અહમદ ગુલ
સંભવોની ભીંત પર કંઈ લખ હવે,
તો જ તૂટે સંશયોનો ગઢ હવે.
છે હૃદય ને આંખની ભષા અલગ,
કોણ કોની આપશે ઓળખ હવે.
એ ફળિયામાં જતે ના,શી ખબર,
લોકની પાંસે હશે ઢોલક હવે.
કોઈ ઝાકળને ખબર આપો જરા,
સૂર્યનું છે આગમન લગભગ હવે.
એ ગજું મારું નથી ઊડી શકું,
સંતની પણ ક્યાં રહી ઓળખ હવે.
ભીડ, મ્હેફિલ ને સભા ‘ગુલ’ વ્યર્થ છે,
થઈ ગયું એકાંત લ્યો,ભરચક હવે.
(સૌજન્ય:અરોમા પૃ.66)
Like this:
One blogger likes this post.
આપના પ્રતિભાવ