Share this:

જીવનનાં જળ હશે—અમૃત ઘાયલ

 

અમને હતું કે છીછરાં જીવનનાં જળ હશે,

ન્હોતી ખબર કે આટલાં તળિયે વમળ હશે.

 

મધરાતે આમ કોણ રડે રાતે પાણીએ,

એ પણ કોઈ તળાવ-વછોયાં કમળ હશે.

 

પ્રશ્નો નહીં તો હોય નહીં આટલા જટિલ,

તારી જ ઝુલ્ફનાં એ ગયા ભવમાં વળ હશે.

 

ફૂટી રહી છે પથ્થરોમાંથી પ્રસન્નતા,

તું નિત્ય ફરવા જાય છે એ આજ સ્થળ હશે.

 

પકડ્યું હતું તે બાવડું બળ એકઠું કરી,

આ મારા બાવડામાં હજી એજ બળ હશે.

 

આનો કયાસ એમ તો કાઢી શકાય ના,

ભગવાન જાણે કેટલાં આંખે પડળ હશે.

 

‘ઘાયલ’ નહોતા ધાર્યા અમે આવા અટપટા,

અમને તો એમ શબ્દ સ્વભાવે સરળ હશે.

 (સૌજન્ય:આઠોં જામ ખુમારી પૃ.448)