Share this:

ચહેરા—રાજેશ વ્યાસ’મિસ્કીન’

 

 

નજરની પાળ તોડીને વહી જાય છે ચહેરા,

હવે રસ્તાની વચ્ચે પગ મહીં ભિડાય છે ચહેરા.

 

હૃદયના બારણે ક્યારેક કંકુના મૂકી થાપા,

નજીવા કારણે જઈ ભીડમાં ખોવાય છે ચહેરા.

 

કહે છે મૂળિયાં ભોમાં ઘણાયે હોય છે ઉંડા,

ગમે તે હોય છે કારણ : ક્યાં હવે પરખાય છે ચહેરા.

 

અમી છે કે ગરલ એ ક્યાં ખબર છે કૈંજ પણ ‘મિસ્કીન’,

હવે પી જાઉં છું જે કૈં મને આ પાય છે ચહેરા.