બધો આધાર છે એની જતી વેળાના જોવા પર,

મિલનમાંથી નથી મળતા મહોબ્બતના પુરાવાઓ.

                                        —મરીઝ

  

ભઈલા—અઝીઝ કાદરી

 

પડછાયાથી પોતાના ડરી જાય છે ભઈલા,

કેવો છે વગર મોતે મરી જાય છે ભઈલા.

 

હદ થઈ ગઈ જેણે તને બરબાદ કર્યો છે,

એનીજ સભામાં તું ફરી  જાય છે ભઈલા.

 

ડરપોક છે ડરપોક છે ડરપોક નર્યો તું,

ગરમીમાં બરફ જેમ ઠરી જાય છે ભઈલા.

 

મલતી નથી સહેલાઈથી ગઝલોને યુવાની,

માથાના બધા વાળ ખરી જાય છે ભઈલા.

 

શાણાઓ બગીચામાંથી લઈ જાય છે ફૂલો,

તું પાલવે શૂળોજ ભરી જાય છે ભઈલા.

 

સંગતની કદર હોયતો આ જામ ભર્યો પી,

રંગતનો સમય વહેલો સરી જાય છે ભઈલા.

 

મિત્રોમાં જવું છે ને અઝીઝ આજ ઘરેથી,

સંતાડી બગલમાં તું છરી જાય છે ભઈલા.