મંઝિલ મળ્યા વિના—બેફામ
મંઝિલ મળ્યા વિના ન અટકતે હું ચાહમાં,
તારો જ અંતરાય નડ્યો તારી રાહમાં.
મારા બધાજ શ્વાસમાં એની જરૂર છે,
આવે છે ઓ ખુદા, જે ફકત મારી આહમાં.
દુ:ખના દિવસ બહુ હવે જોવા નહીં પડે,
આંખોનું તેજ જાય છે અશ્રુ પ્રહવાહમાં.
નાસ્તિક અગર હો કોઈ તો એ ખુદકુશી કરે,
એવી કસોટી થઈ છે ખુદાની પનાહમાં.
મિત્રો કનેય માંગવા જેવું રહ્યું નથી,
જે કંઈ હતું એ આપી દીધું છે સલાહમાં.
અંજામ મારો જોઈને બીજા બચી ગયા,
લ્યો આટલું તો પુણ્ય છે ગુનાહમાં.
બેફામ એની ગોદમાં સુવું છે ચેનથી,
આવે ભલે એ મારી કબર થઈને રાહમાં.
(સૌજન્ય:માનસરપુ.105)
Like this:
One blogger likes this post.
આપના પ્રતિભાવ