Share this:

મારી પ્રિયતમા—ખલીલ જિબ્રાન

ઉપવનમાં

ન મૃગજળ છે કોઈ આપત્તિ

અહીં એજ નદીઓ

ગીતો ગુંજતી વહી રહી છે

જે વાદળોના પવિત્ર જળથી જન્મ પામે છે

લાગણી વિહીન મણસો માટે

એ દૂધ ભરેલી છાતીઓ જેવી છે

અને ફકત મૃત્યુનો દયાવિહીન હાથ એના ભાગ્યથી અલગ કરે છે

 

મને ગાવા દો

એ સંગીતમય હો

કે તરાનાઓ શરાબે તહૂર(સ્વર્ગની પવિત્ર સુરા) છે

.એનો લય દર્દ ભર્યો છે

વિનાશ અને અસ્તિત્વથી શબ્દ વિહીન છે.

 (ઉર્દૂમાંથી અનુવાદ—વફા)