વખાના માર્યા ભાંડુ ભાંભરે છે, કો’ક તો બોલો:

કો’ક તો બોલો—અમૃત ઘાયલ

 

તમો પર મીટ માંડી કરગરે  છે, કો’ક તો બોલો:

 

પહોંચાડ્યા તમોને જેમનણે મંજિલ સુધી તેઓ,

અહીંયા એડીઓ રગડી મરે છે, કો’ક તો બોલો:

 

કળે છે અંગ અંગ આ સઘળા કળે છે, કો’ક તો બોલો:

દબાવ્યે પણ જરીના કળ વળે છે, કો’ક તો બોલો:

 

સહ્યો જાતો નથી કેમે  ય કાળા કોપનો અગ્નિ,

જઠર ખાલી સતત ભડકે બળે છે, કો’ક તો બોલો:

 

રડે છે માહ્યલો નિશદિન રડે છે, કો’ક તો બોલો:

કે પાણી નેવના મોભે ચડે છે, કો’ક તો બોલો:

 

શું કમ સમસમો છો આમ નાહક રાત દિ’મનમાં,

તમોને બોલતાં શું બળ પડે છે, કો’ક તો બોલો: