નથી જે કથન કે કથાથી મરાયો,

એ શાયર બિચારો—અશરફ ડબાવાલા

એ બીડેલા હોઠે દગાથી મરાયો.

 

ને આરોપ શબ્દો ઉપર આવાવાનો,

હું કાગળની કોળી ધજાથી મરાયો.

 

સમર્પ્યાં મેં સ્વાસોને તારા ચરણમાં,

બધા એમ સમજે મજાથી મરાયો.

 

ઉપેક્ષામાં એ જીવી ગયાં છે જીવન,

અને હું જતનની કળાથી મરાયો.

 

અડીખમ રહ્યો’તો જે એકલતા સામે,

એ શાયર બિચારો સભાથી મરાયો.