ગઝલ:પથ્થરોનો ઢેર છે-શૂન્ય પાલનપુરી

 

સત્યની સામે અસત છે-પ્રેમ સામે ઝેર છે
નીતિ સામે છે અનિતી, મત્રી સામે વેર છે

અ જ છે કુરુક્ષેત્ર પાછું, પણ કળિયુગ તો જુઓ
સારથી ભગવાન છે ના, એટલો બસ ફેર છે

વાડીઓ વેરાન છે ને ખોરડાં ખંડેર છે
આજ બસ જંગાલિયતન્ર ઘેર લીલા લે’ર છે

લાશના ડુંગર પરે પડઘમ બજે છે શૌર્યનાં
કાળ ભૈરવનો પરમ આનંદ કાળો કેર ચે

માસુમોનાં લોહીની ઉડતી ફુવારી ચોતરફ
કાતિલો હોળી રમે છે ઘૂમ ઘેરેઘેર છે

ન્યાય પર વરસી રહી છે ગોળીઓ અન્યાય ની
સબ્રના સીનામાં કાતિલ જુલ્મની શમશેર છે

ઓશિયાળી થઈ કરે છે માનવતા મૂંગી વિલા
કોઈ ના દે છે દિલસો કેટલું અંધેર છે

દાદ ચાહે છે કરુણાની તને છે ભાન કૈં
શૂન્ય આ સંસાર કેવળ પથ્થરોનો ઢેર છે
(શૂન્યની સ્મૃતિ)