હુરટનું પૂર(હુરટી પ્રટિકાવ્ય)— નિર્મિશ ઠાકર
Posted by: bazmewafa | 12/14/2008
હુરટનું પૂર(હુરટી પ્રટિકાવ્ય)— નિર્મિશ ઠાકર
Responses
Leave a Reply
Categories
- Article
- અછાંદસ
- અનુવાદ
- આધ્યાત્મિક
- આસ્વાદ
- ઇતિહાસ
- ઈતર
- ઈસ્લમિક સ્થાપત્ય
- કટાક્ષ
- કલા
- કવન
- કવિતા
- કાવ્ય
- કુરાન
- કુરાનિક સાહિત્ય
- કેલીગ્રાફી
- ગઝલ
- ગદ્ય
- ગીત
- ચર્ચા
- ચર્ચા,અભિપ્રાય
- છંદ
- છંદ*પિંગળ શાસ્ત્ર
- જોકસ
- ટિપ્પણી
- ટુંકી વાર્તા
- ટૂચકા
- તઝ્મીન
- નઝમ
- નવલિકા
- ના’ત
- નિબંધ
- પદ્ય
- પદ્યાત્મક અનુવાદ
- પરિચય*જીવન
- પરિચય_જીવન*કવન
- પારિતોષિક
- પ્રશસ્તિ કાવ્ય
- પ્રેરક પ્રસંગો
- મર્સિયા
- માહિતી
- માહિતી લેખ
- મુકતક
- મુશાયરો
- રૂબાઈ
- લઘુ કથા
- લઘુ વાર્તા
- લતીફા
- લેખ
- વાર્તા
- વિવેચન
- વ્યંગ
- શાયરી
- શેર
- શૌક કાવ્ય
- સત્ય ઘટના
- સમાચાર
- સોનેટ
- સ્તુતિ કાવ્ય
- હઝલ
- હાસ્ય
- હાસ્ય લેખ
- Gazal
- Gazhal_wafa
- Gujarati Gazhal
- Gujarati Poetry
- Gujarati Shayri
- Hadith
- Information
- Jokes
- Naat
- News
- Opinion
- Short story
- Urdu Gazhal
Dear Wafa, Nirmishnu huratnu pur is wonderful !!! Bahu saras…pratikavya..aamy english typing ma hurti automatic lakhaay jjay te tame bi joyu ke ni ?
haav haachi vaat chhe…tane bi lai dube-evaani aangri ni pakad ! etle to haij aa amdavadi jivta chhe to chhek lester hudhi udi gayaa…Dilip
By: Dilip Gajjar on 12/15/2008
at 7:35 PM
વાહ, ફરી ફરી!
નદીની રેતમાં રમતું નગર મળે ન મળે,
ફરી આ દ્રશ્ય સ્મૃતિપટ ઉપર મળે ન મળે.
ભરી લો શ્વાસમાં એની સુગંધનો દરિયો,
પછી આ માટીની ભીની અસર મળે ન મળે.
પરિચેતોને ધરાઈને જોઈ લેવા દો,
આ હસતા ચહેરા; આ મીઠી નજર મળે ન મળે.
ભરી લો આંખમાં રસ્તાઓ, બારીઓ, ભીંતો,
પછી આ શહેર, આ ગલીઓ, આ ઘર મળે ન મળે.
રડી લો આજ સંબંધોને વીંટળાઈ અહીં,
પછી કોઈને કોઈની કબર મળે ન મળે.
વળાવા આવ્યા છે એ ચ્હેરા ફરશે આંખોમાં,
ભલે સફરમાં કોઈ હમસફર મળે ન મળે.
વતનની ધૂળથી માથુ ભરી લઉં ‘આદિલ’,
અરે આ ધૂળ પછી ઉમ્રભર મળે ન મળે
- ‘આદિલ’ મન્સૂરી
નડીની રેલમાં ટરટું નગર મલે નીં મલે
ફરી આ ડ્રસ્ય સ્મૃટિપટ ઉપર મલે નીં મલે
અરે કાડવ ઠહે ટો ઊગહે એમાંબી કમર
પછી આ માટીની ભીની અસર મલે નીં મલે
પરિચિટોને ડઘાઈને જોઇ લેવા ડેવ
એ કરડાં ઠોબડાં ટ્રાંસી નજર મલે નીં મલે
બધા ડૂબી ગીયાં રસ્ટાઓ, બારીઓ, ભીંટો
ટમે બી ડૂબહો પછી આ ઘર મલે નીં મલે
ઊટરહે પૂર, પછી ફટવાનો પ્લેગ ટરટ!
પછી કોઇને કોઇની કબર મલે નીં મલે
ટને બી લૈ ડૂબે – એવાની આંગરી નીં પકડ!
બચી જાહે ટું ભલે હમસફર મલે નીં મલે
વટનમાં હું મલે કે માઠું ભરી ડેઊં ‘નિમ્મેસ’?
ટને કાડવ જે મયલો ઊમ્રભર મલે નીં મલે
-નિર્મિશ ઠાકર
By: મનિષ મિસ્ત્રી on 12/15/2008
at 11:21 PM
વાહ. અમારી સુરતી ભાષામાં નિર્મિશભાઈની હઝલ વાંચીને મજા પડી ગઈ.
By: Heena Parekh on 12/16/2008
at 4:28 AM