એનાં જ દર્શન**સીરતી
તમન્ના તક અમોલી સાંપડી છે.
શહાદત વાટ જો સામે ખડી છે.
હૃદયની આહ ક્યાં જઇ આથડી છે,
ગગન-સર્જન થયું વીજળી પડી છે.
દુઆ દોડીને ત્યાં પહોંચી ચઢી છે,
કૃપા જ્યાં જેની સત્કારે ખડી છે.
વધ આગળ, યાચના,અભિલાષ દાખવ,
ભલા દિલ આ જ તાર ધન ઘડી છે.
ઉમીદો કેરી પાંખોએ ચઢીને,
તમન્ના દિલની આકાશે ઉડી છે.
સકળ સંસારમાં એનાં જ દર્શન,
હવે દિલની ખૂલી ગઇ આંખડી છે.
થયો છું ‘સુરતી’થી ‘સીરતી’ હું’
મતા મુશ્કિલથી એ મુજને જડી છે.
(વારસો*46 કઠોર-મુશાયરો-1941)
આપના પ્રતિભાવ