ફર્નાંદો પાસો_ ગ્રીક કવિ(1888  _1935)

 

 

કવિ એક ઢોંગી માણસ છે

તે પોતાના અભિનયમાં એટલો પાવરધો છે કે

તે પોતાની વેદનાને  પણ બનાવટનાં વાઘાં પહેરાવે છે

અને એ વેદનામાંથી  વાસ્ત્વિક પીડા અનુભવે છે.

 

*

હું કશું પણ નથી

અને હું કદી કંઇક બની પણ ન શકીશ

અને કંઇક બનવાની કલ્પના પણ કરી શકતો નથી

પરંતુ મારા માહ્યાલામાં વિશ્વનાં બધાંજ સ્વપનો તરવરે છે.

*

મારા વાળ ઉપર જ્યાં સુધી મંદ સમીર અનુભવું છું

અને પર્ણો પર આ સૂર્યને ઉજ્જવળ રીતે ચમકતો જોઉં છું

હું વધું કશું માંગીશ નહીં

ભાગ્ય મને  વધૂ   સારું  શું અર્પી શકે છે?

જિવનની આવી અજ્ઞાત ક્ષણોને આહલાદક રીતે ગુજારી આપે

*

મારી પાંસે કોઇ મહત્વકાંક્ષા કે ઈચ્છાઓ નથી

કવિ થવાની પણ મારી ઈચ્છા   નથી

એ મારી જિંદગીના એકલવાયા પણાનો એક માર્ગ છે

 

(અંગ્રેજી પરથી અનુવાદ-વફા)