તેને __’સીરતી’
નઝમ(મુખમ્મસ)
દિન રાત નયનમાંથી આંસુઓ ઝરે ઝાલિમ !
તુજ યાદ મહીં ભૂલ્યો છું સર્વ અરે, ઝાલિમ !
તુજ ઈશ્ક તણો રોગી ઉપચાર વિના તડપે,
ઉપચાર વિના મરશે એ રંક ખરે ઝાલિમ !
ઈન્સાન બની કંઇ કર ઈન્સાન પરે ઝાલિમ.
ના મુકત થયો અંતે તું નાઝ ભરતે જા,
હા પ્રેમ મર્યાં મરતાં ,હે રૂપ રમતી જા.
બે બોલદુઆના પણ મુજ કાજ વદતી જા!
છો શુષ્ક હૃદય સુનાં, ઉપકાર કરતી જા !
બે અશ્રુ સરંતી જા મુજ કબ્ર પરે ઝાલિમ!
પળ પળ અહીં યુગ યુગ છે દર્શન અભિલાષામાં,
તું તાર દઇ દર્શન હા મારી નિરાશામાં,
પ્રત્યક્ષ થઇને પા સંયોગ સુરા_પ્યાલી,
હું કયાં લગી ઝૂંઝૂં ફળહીન શુભઆશામાં ?
તુ મીણ કદી તો થા પાષાણ અરે ઝાલિમ?
Posted in નઝમ | Tags: તેને __’સીરતી’, નઝમ(મુખમ્મસ)
