વસ્ત્ર સરી જશે એકેક __રાવજી પટેલ
વસ્ત્ર સરી જશે એકેક
ત્વચા પણ સરી જશે
કયારેય તો કોઇ અડશે નહીં
લોહીના પાન બની જશે કો;ક નદી તીરે
કે જાણું નહીં(?)
જાણું નહીં એવું થશે _કદાચ
ક્યારેકતો તો જન્મક્ષણો ઉલ્લંઘી
ટેકરી ચાદર જેમ ખેંચી લાંબા થશું
કે
જલની સપાટી આઘી કરી જરી જરી
કમલ બ્હાર જુએ કૈં એવું કરી લૈશ
રસ્તે,તીરે જતી કો’ક
કિશોરીનાં ગાલ ચૂંટી લિયે આંખ
એ આ ક્ષણ..!
પોલાદના વૃક્ષમાં લગીર કંપન થાય નથાય
ને
મશ્કરી સમયની થઈ જાય મુજથી જરી
(‘અંગત’ પૃ_ 99 )
Categories:
Tags: વસ્ત્ર સરી જશે એકેક __
