અન્ધકારની સરહદ પરથી

 

 

 

અન્ધકારની સરહદ પરથી

લોહી નીંગળતા પડછાયાઓ

ચીસો પાડે

 

એકલતાની બખોલમાંથી

ઘવાયલા પડઘાઓ ત્રાડે

દોડો દોડો બચાવ દોડો

પાંસળીઓના પોલાણોમાં

રણગાડીનું  પૈડું તૂટે

 

કાટ ચઢેલી બંદુકોના ઢગલા ઉપર

ફૂલો ઉગે

  

ધગ ધગતા રણના અંતરમાં મહેક પ્રસરતી

આસપાસમાં રંગ રંગના પતંગિયાઓ

કરતા ઊડા ઊડ આમથી તેમ

પરંતુ હાથ ન આવે કોઇ

સંગીનોની અણીએ અણીએ

સૂરજ આંખો કાઢે

 

ખેતર વચ્ચે ગ્રામ કિશોરી

ઊભી ડૂંડા વાઢે

પવન ઝૂમતો જાય

સમય વિસમો ખાય

  

__આદિલ મન્સૂરી

  

(સતત પૃ.79)

 

Your response: