ભીનાશ છે._મોહમ્મદઅલી’વફા’
નીચે ધરા માથા ઉપર અધ્ધર ઉભું આકાશ છે.
રસ્તા ઉપર ઘર માંડવાની આ શહરમાં આશ છે.
આવી હવે લૂંટી જવાનું કોણ અમને છે અહીં,
છે હાથમાં રોટી સૂકી ને વાડકામાં છાશ છે.
હા એ હતો માણસ કદી ફૂગી ગયેલા ગામનો.
ભૂખે મઢેલા માર્ગ પર એની સડેલી લાશ છે.
વહેતા સમયના કાફલા પર ડાઘ લોહીના પડે
કોને હવે જોવા કદી એ વેદના નવરાશ છે.
ખુલ્લી નહીં તો થઇ જતે સૂરજ તણી અવહેલના,
આ રાતની દીવાલની થોડી ઘણી આડાશ છે.
ખીણો બધી દિલના દરદ ની સ્નેહથી છલકી જતે,
આ લાગણીનાં આયનામાં થોડી હજી કાળાશ છે.
ડૂબી વફા એ જાય કે તર્યા કરે પાણી ઉપર,
તકદીરમાં પાષાણની તો એક બસ ભીનાશ છે.
*
આવી ગયા રસ્તા બધા મંઝિલ તરફ માંડો કદમ
અટકી ગયાં છે કેમ તમ કોની વફાઇ તલાશછે.
(ગાગાલગા,ગાગાલગા,ગાગાલગા,ગાગાલગા)
_રઝિયા અકબર

Vah ! Khub ! Saras Gazal chhe !
By: Mukund on April 17, 2008
at 12:15 pm
હા એ હતો માણસ કદી ફૂગી ગયેલા ગામનો.
ભૂખે મઢેલા માર્ગ પર એની સડેલી લાશ છે.
wow! nice one..
By: વિશ્વદીપ બારડ on April 17, 2008
at 3:59 pm
‘લો આ આવી ગયા બધા રસ્તાઓ મંઝિલ ઉપર જવાના,
અરે કેમ અટકી ગયાં હજી કોની તલાશ છે?
વાહ! વફા સાહેબ વાહ!
By: RAZIA on April 29, 2008
at 10:23 am