રતિલાલ’અનિલ’ના મુક્તકો:
તરસ્યો:
જીવન સરિતાને તીર
તરર્સ્યો મારો પ્રાણ.
ઉપર તપતો કાળ.
ને પડછાયો પાણીપીએ.
લુંટીને !
છાબ તારી ભરીછે માળી
રોજ ખીલેલ ફૂલ ચૂંટીને
દાદને પાત્ર છે સ્નેહ તારો
વાહ રક્ષણ કર્એછે લૂંટીને.
રસ્તોગયો:
પુણ્યની કલ્પનાઓ જન્માવી
સ્વર્ગમાઁ પણ જવા થયિ રસ્તો !
માનવીના ગયાની શી ખાત્રી?
એના પહેલાંજ ત્યાઁ ગયો રસ્તો !
કોણ પૂછેછે ?
તાજ નુઁ શિલ્પ કાવ્ય નિરખીને,
હર્ષના અશ્રુ કઁઈક લૂંછેછે.
દાદ આપેછે શાહજહાને સૌ,
એના શિલ્પીને કોણ પૂછેછે.
_રતિલાલ ‘અનિલ’(સુરત)
’રતિલાલ અનિલ ઓન’ ના સૌજન્યથી
આપના પ્રતિભાવ